ENCARDIA Συνέντευξη

/
0 Comments
Επιμέλεια: Νίκος Τόλης

Καλησπέρα! Καταρχάς να εκφράσουμε την ανυπομονησία μας για την ζωντανή σας εμφάνιση στην πόλη μας στις 23 Αυγούστου. Θα θέλατε να συστηθείτε στο Πρεβεζάνικο κοινό και να μας πείτε μερικά λόγια για τους EncArdia?
Οι encardia είναι ένα πέρα για πέρα Ελληνικό συγκρότημα που η μουσική του κατάγεται κυρίως από τις διάφορες περιοχές της Κάτω Ιταλίας, ενώ ο ήχος της μπάντας διαμορφώνεται συνεχώς μέσα από τις επιρροές και τις προτιμήσεις των μελών του, που το καθένα κουβαλάει και το δικό του μουσικό κόσμο. Στόχος μας μία λαϊκή μουσική που να μιλάει στη ψυχή, που να συνδυάζεται με το χορό και να απελευθερώνει και εμάς που παίζουμε και αυτούς που μας ακούνε η γενικότερα μας παρακολουθούν. Πάνω από 1400 συναυλίες μέχρι τώρα, πέντε δίσκοι, μία κινηματογραφική ταινία-ντοκιμαντέρ στις αποσκευές μας και αμέτρητα ταξίδια παντού, εκτός από Αμερική, Αυστραλία, Κίνα, Ιαπωνία και Ρωσία.

Πως προέκυψε η ιδιαίτερη μουσική κατεύθυνση που έχουν ακολουθήσει η EncArdia? Υπάρχουν μήπως κάποιοι δεσμοί με την περιοχή της Καλαβρίας και γενικότερα της Κάτω Ιταλίας?
Είναι πολλά πράγματα στη Ζωή, άν όχι τα περισσότερα, που απλά συμβαίνουν. Όχι επειδή το επιλέγεις εκ των προτέρων, αλλά επειδή βρέθηκαν στο δρόμο σου και σου έκλεισαν το μάτι. Εσύ απλά δεν προσπέρασες. Κι έπειτα είπες...ναί, δέχομαι να ζήσουμε μαζί. Μετά πρέπει απλά να αυξάνεις στην αγάπη και να το δείχνεις σε όλους και σε όλα.


Τι ακριβώς σημαίνει η ονομασία EncArdia και πως ακριβώς προέκυψε?
Encardia (σύμφωνα με το Λατινικό λεξικό) σημαίνει άγνωστη πέτρα.
Μέσα της όμως αυτή η λέξη έχει την «καρδιά», που κρατάει τους πιο
όμορφους ρυθμούς στη ζωή μας. Απ’ την άλλη όμως η πέτρα, σα νόημα, κρύβει η φανερώνει τη δύναμη και τη σταθερότητα. Και αν μάλιστα είναι άγνωστη, θα έχουμε μπροστά μας μια ζωή για να τη μαθαίνουμε και να κάνουμε τους εαυτούς μας πλούσιους με γνώσεις και συναισθήματα.


Τι είναι αυτό που θέλετε να “περάσετε” στον κόσμο με την μουσική σας?
Στην πραγματικότητα αυτό που θέλουμε είναι να παίζουμε τη μουσική μας (που για μας είναι τρόπος ζωής) και να είμαστε ανάμεσα σε ανθρώπους που μπορούν και θέλουν να την ακούσουν και να ζήσουν μαζί μας το ξεχωριστό αυτό γεγονός της κάθε παράστασης. Να βρεθούμε δηλαδή όλοι μαζί και να χαρούμε όλα αυτά τα συναισθήματα που αναπόφεκτα κάθε φορά προκύπτουν. Δε νομίζω ότι έχουμε ποτέ πρόθεση να «περάσουμε» κάτι ,είτε σπουδαίο εί ασήμαντο.


Από που πηγάζει όλη αυτή η ενέργεια που “βγάζετε” στις ζωντανές σας εμφανίσεις?
Από την αγάπη μάλλον για αυτό που κάνουμε, την αγάπη μεταξύ μας και την αγάπη σε αυτούς που μας τιμούν και έρχονται να μας ακούσουν.

Ποια είναι τα σχέδια σας όσον αφορά το δισκογραφικό κομμάτι στο μέλλον?
Επιθυμίες υπάρχουν πολλές αλλά καλύτερα να πούμε γι αυτήν που τελεσφόρησε πρόσφατα: Ο τελευταίος μας δίσκος «γυναίκες της πέτρας» σε συνεργασία με τις υπέροχες πλειάδες από Θεσσαλονίκη, που έιναι ζωντανή καταγραφή (διπλό cd και καταπληκτικό dvd) της ομώνυμης παράστασης στο μέγαρο μουσικής Αθηνών το Φεβρουάριο του 2014. Ένα απίστευτο μουσικό ταξίδι.

Υπάρχουν μήπως πλάνα για μια ακόμη κινηματογραφική απόπειρα?
Εδώ μάλλον να ρωτήσουμε τον παραγωγό μας Γ. Πουλίδη και το σκηνοθέτη μας Άγγελο Κοβότσο. Εμείς έτοιμοι είμαστε...

Που πιστεύετε ότι οφείλεται η μεγάλη επιτυχία των EncArdia?
Δεν γνωρίζω τι ακριβώς είναι “μεγάλη επιτυχία”, αλλά ότι έχουμε πετύχει έχει να κάνει με τον άκρως “οικογενειακό” χαρακτήρα της ομάδας, δηλαδή η επιμονή μας να είμαστε, να ζούμε και να δουλεύουμε όλοι μαζί, πράγμα που ενέπνευσε και εμπνέει κι άλλους ανθρώπους να μας προσφέρουν τις ιδέες και τις δυνάμεις τους για να προχωράμε όλοι μαζί. Παράδειγμα αποτελεί η ταινία που προαναφέρατε, μια ταινία που η δημιουργία της οφείλεται αποκλειστικά σε σύλληψη και εκτέλεση των συντελεστών που μόλις ανέφερα.

Στις 23 Αυγούστου θα εμφανιστείτε ζωντανά στην Πρέβεζα για μια ακόμη φορά. Ποιες ήταν οι εμπειρίες σας από τις προηγούμενες εμφανίσεις στην πόλη μας και τι να περιμένουμε αυτή τη φορά από τους EncArdia.
Μία φορά στο νεκρομαντείο και μία στη Νικόπολη μας άφησαν αξέχαστες εντυπώσεις. Την πρώτη φορά μάλιστα στο Νεκρομαντείο μετά από ένα περιπετειώδες απόγευμα με βροχή, είχαν μαζευτεί περίπου χίλια άτομα αν θυμάμαι καλά και μόλις τελικά καταφέραμε να ξεκινήσουμε, πάντα με την απειλή της βροχής, έγινε διακοπή ρεύματος σε όλη την περιοχή. Έτσι παίξαμε αρκετή ώρα χωρίς ηχητικά και χωρίς φώς, ενώ όλοι έκαναν “νεκρική σιγή” για να ακουγόμαστε μέχρι και τον τελευταίο. Ηταν μαγικά…

Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να προσθέσετε?
Κάποτε οι άνθρωποι λειτουργούσαν κοινοτικά, είτε στα πλαίσια μιας μεγάλης οικογένειας, είτε του χωριού, ακόμα και της ενορίας, η όταν δούλευαν όλοι μαζί στα χωράφια κ.λ.π.
Αυτά τα πραγματικά λαϊκά συναισθήματα της κοινοτικής ζωής, που λυτρώνει τους ανθρώπους, μας ενδιαφέρει να ανακαλύπτουμε στις μουσικές παραδόσεις που ιχνηλατούμε και να τα προσφέρουμε με τη μουσική μας.











You may also like

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Ο ΚΗΠΟΣ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ. Από το Blogger.